Het FD van maandag 11 april jl. publiceerde een interessant artikel  over CEO’s die voor het bedrijf en zichzelf het geld binnenharken. Moest direct even denken aan Ben Smith van Air France KLM, en zo zijn er nog wel meer CEO’s te benoemen, die zichzelf behoorlijk verrijkt hebben en vaak ook ten koste van het bedrijf waar ze uiteindelijk met een zak geld worden weggestuurd.

Zijn de producten van de Business Schools dan zo slecht? Moeten we ze allemaal over één hark scheren? Harry Garretsen en Janka Stoker, beiden hoogleraar aan de Universiteit van Groningen, zijn het wel eens! De CEO’s van tegenwoordig zijn vaak Friedmiaanse denkers, waarbij het welzijn van werknemers, duurzaamheid en innovatie vaak het onderspit delven. Het korte termijn denken voert de boventoon.

De waarheid zal ergens in het midden liggen, toch moet ik uit eigen ervaring als MBA student bekennen dat er destijds geen sprake was van sociaal maatschappelijke verantwoordelijkheid, laat staan aanpak. Alles stond in het licht van “shareholders value”. Hoezo personeel, gewoon een productiemiddel…

Vraag mij af hoe de universiteiten en business schools er heden ten dage in zitten. Wordt winstmaximalisatie een vies woord? In hoeverre worden opleidingen in de duurzame maatschappelijke richting bijgesteld? Het zal lastig zijn, zeker als dit niet breed wereldwijd gedragen wordt.

Paul Polman breekt een lans voor deze nieuwe duurzame aanpak. Bij Unilever zette hij als CEO al in op deze trend en koppelde duurzaamheid aan een succesvol bedrijfsmodel…

Onderzoek heeft uitgewezen dat CEO’s die hun opleiding hebben afgerond op een business school significant een aanslag op de lonen van de werknemers plegen en vaak wordt dit ook gevolgd met het vertrek de van vooral geschoolde werknemer (moet weer even aan KLM denken, waar de werknemers geen loonoffer meer willen brengen, mede na het harken van Ben Smith).

Ook Harry en Janka beseffen dat dit een nieuwe uitdaging voor het bedrijfsleven is en vooral voor diegenen die de managers en leiders van de toekomst opleiden. Zij constateren dan ook terecht dat er voor management opleidingen werk aan de winkel is, waarvan akte.